یک روز مستطیل ها و مثلث ها و مربع ها و دایره ها و لوزی ها و خطوط راست و کج و موازی و اعداد ... به دنیا می آیند . با هم بزرگ می شوند . گاهی مثلث ها ومربع ها همبازی یکدیگر می شوند . گاهی دایره ها با مستطیل ها همبازی می شوند . و خطوط مورب و موازی هم ، با هم .... در رویاهای کودکی همیشه خطوط موازی به هم می رسند . دایره ها چهار ضلع دارند و مثلث ها ضلع ندارند و مستطیل ها و مربع ها هم زاویه ی قائمه ندارند . عدد یک با عدد هزار هیچ تفاوتی ندارد وعدد صفر با تمام عدد ها جمع می شود و در تمام عدد ها ضرب می شود .این دوران که به راحتی می شود در آن حرف یکدیگر را فهمید و حتی ذوزنقه ها هم به راحتی با بقیه کنارمی آیند ، خواه ناخواه به سرعت سپری می شود . همه بزرگ می شوند . حتی نقطه ها و ویرگول ها هم وهر یک وارد معادلات مخصوص خود می شوند و در مسیر زندگی جاری می شوند . فرمول های مختلف بر آنها اعمال می شود و قانون ها و اتحادها و توابع و دیفرانسیل و هندسه و ... را به وجود می آورند .
در طول عمرخود بارها با یکدیگر آشنا می شوند و بارها با هم غریبه می گردند . با هم کار می کنند از هم تاثیر می پذیرند و با هم رفاقت و یا دشمنی می کنند .گاهی مربع ها عاشق لوزی ها می شوند و دایره ها به مستطیل ها دل می بندند ومثلث ها بیضی ها را دوست دارند . گاهی خطوط مورب عاشق خطوط راست می شوند و اعداد زوج عاشق اعداد فرد و عدد یک با وجود آن همه فاصله دل به هزار می بندد .
گاهی مثلث ها و مربع ها و مستطیل ها و لوزی ها و بیضی ها در یک دایره قرار می گیرند وبا هم دورانی را آغاز به زیستن می کنند که پایانی را برایش هیچ تصور نمی کنند . بارها به خود می گویند : ما چقدر خوشبختیم ...ما چقدر خوشحالیم ...چون با هم هستیم . چون یکدیگر را دوست داریم . اما هیچ چیز همیشه بر یک روال نمی ماند . پای منها و تقسیم و جذر که پیش بیاید همه چیز عوض می شود . همه چیز از هم می پاشد . آن وقت می گویند : ما چقدر بدبخت بودیم و نمی دانستیم ... ما چقدر بدبختیم .مثلث ها به جایی می روند و مربع ها جایی دیگر... مستطیل ها و دایره ها هم هریک جایی می روند . تنها می مانند لوزیها و بیضی ها تا جای خالی بقیه را با تماشا پر کنند . این هم یکی از قانون های زندگی آنهاست .
